De kaarten
Van hoog naar laag:
| Kaart | |
|---|---|
| Zwaarden aas | de hoogste |
| Staven aas | |
| Zwaarden 7 | |
| Munten 7 | |
| Drieën | |
| Tweeën | |
| Bekers aas en munten aas | |
| Koningen, ruiters en boeren | in die volgorde |
| Bekers 7 en staven 7 | |
| Zessen, vijven en vieren | de laagste |
Kaarten op dezelfde trede zijn gelijk (twee drieën bijvoorbeeld).
De ronde
- Iedereen krijgt 3 kaarten. De speler rechts van de gever is de mano: hij komt als eerste uit en wint bij gelijkspel.
- Er worden maximaal drie slagen gespeeld. De hoogste kaart wint de slag; zijn de hoogste gelijk, dan is de slag parda (gelijk).
- Wie twee slagen wint, wint de ronde. Bij gelijke slagen: is de eerste gelijk, dan wint wie de volgende haalt; win je de eerste en is daarna een gelijk, dan win jij; zijn alle drie gelijk, dan wint de mano.
- Zonder roepen is de ronde 1 punt waard.
Envido
Je envidopunten komen uit je drie kaarten:
- Met twee kaarten van dezelfde kleur: 20 plus beide waarden (plaatjes tellen 0). De munten 7 en 6 maken 33, het maximum.
- Anders: de waarde van je hoogste kaart (plaatjes 0).
Je roept het tijdens de eerste slag, voordat je je kaart speelt. De tegenstander kan aannemen, weigeren of verhogen:
| Roep | Aangenomen | Geweigerd |
|---|---|---|
| Envido | 2 | 1 |
| Envido + envido | 4 | 2 |
| Real envido | 3 | 1 |
| Envido + real envido | 5 | 2 |
| Envido + envido + real envido | 7 | 4 |
| Falta envido | wat ontbreekt | de eerdere roepen (of 1) |
Wordt het aangenomen, dan wint de hoogste envido (in koppels de beste van elke partij); bij gelijkspel wint de mano. De falta envido is waard wat de koploper nog nodig heeft om te winnen; zitten beide partijen nog in hun eerste 15 punten (en malas), dan beslist hij het spel.
Truco
In je beurt, voordat je speelt, mag je truco roepen: aangenomen is de ronde 2 waard; geweigerd krijg jij 1 en eindigt de ronde. De partij die aannam, mag later verhogen:
| Roep | Aangenomen | Geweigerd |
|---|---|---|
| Truco | 2 | 1 |
| Retruco | 3 | 2 |
| Vale cuatro | 4 | 3 |
- Alleen de partij die de laatste roep aannam, mag verhogen.
- Bij het antwoorden mag je meteen verhogen („quiero retruco”).
- Envido gaat voor: wordt in de eerste slag truco geroepen en kan er nog envido geroepen worden, dan mag je met envido antwoorden; daarna antwoord je op de truco.
- Is een truco aangenomen, dan kan er geen envido meer geroepen worden.
Naar de stapel gaan
In je beurt mag je naar de stapel gaan (opgeven): de tegenstanders krijgen wat de ronde op dat moment waard is.
Einde van het spel
De partij die als eerste 30 punten heeft, wint (15 „malas” en 15 „buenas”). Een aangenomen envido kan het spel midden in een ronde beëindigen.
Varianten
Je kunt ze op de pagina van het spel wijzigen, onder „Spelregels”:
- Punten om te winnen: 30 (standaard) of 15.
Tips
- Roep envido met 27 of meer; met minder moet je er goed over nadenken.
- Een goede truco heeft niet altijd goede kaarten nodig: soms is het genoeg dat je tegenstander denkt dat je ze hebt.
- Win je de eerste slag, dan ben je halverwege: een goed moment voor truco.
Geschiedenis
Truco stamt af van de truc, een bluffspel dat nog steeds gespeeld wordt in de regio Valencia, op de Balearen, in Catalonië en in Zuid-Frankrijk. Het kwam vanuit Spanje naar Zuid-Amerika en werd een van de populairste spellen van Argentinië en Uruguay; Brazilië, Chili, Paraguay en Venezuela hebben ook hun eigen versies.
Meer nog dan de kaarten onderscheidt de manier van spelen Truco: het roepen (truco, retruco, quiero vale cuatro), de signalen tussen maten, de versjes die sommigen bij de flor opzeggen, en de kunst om met stijl te liegen. Jorge Luis Borges wijdde er het gedicht „El truco” aan in zijn eerste boek, Fervor de Buenos Aires (1923).