Kaarten: sterkte en punten
| Kaart | Punten |
|---|---|
| Aas | 11 |
| Drie | 10 |
| Koning (re) | 4 |
| Ruiter (cavallo) | 3 |
| Boer (fante) | 2 |
| 7, 6, 5, 4, 2 | 0 |
Dit is ook de volgorde van sterkte, van hoog naar laag: de drie slaat de koning. Het hele spel is 120 punten waard.
Het delen
- Iedere speler krijgt 3 kaarten.
- De volgende kaart komt open onder de stapel: dat is de briscola, en haar kleur is de hele ronde troef. Het is de laatste kaart die gepakt wordt.
- Met 3 spelers gaat de munten 2 eruit. Met 4 speel je in koppels, tegenover je maat.
Een slag spelen
- Wie uitkomt, legt een kaart en de anderen spelen er om de beurt een bij.
- Je mag elke kaart spelen die je wilt: je hoeft geen kleur te bekennen en niet te proberen de slag te winnen.
- De hoogste troef wint de slag. Is er geen troef gespeeld, dan wint de hoogste kaart van de gevraagde kleur.
- De winnaar pakt de kaarten, neemt als eerste een kaart van de stapel (daarna de anderen) en komt uit in de volgende slag.
Einde van de ronde en het spel
- Als alle kaarten gespeeld zijn, telt elke partij de punten in haar slagen.
- Met meer dan 60 punten win je de ronde. 60–60 is gelijkspel en de ronde telt niet.
- Wie als eerste 2 rondes wint, wint het spel.
Varianten
Op de pagina van het spel kun je onder „Spelregels” de rondes om te winnen kiezen: 1, 2 (standaard) of 3.
Tips
- Azen en drieën (de carichi) zijn de helft van de punten in het spel: bescherm de jouwe en jaag op die van de anderen.
- Verspil geen troeven aan slagen zonder punten.
- Als je maat de slag al wint en jij speelt als laatste, geef dan punten mee.
Geschiedenis
Briscola is een van de populairste kaartspellen van Italië. Het is een bijna onveranderde afstammeling van Brusquembille, een Frans spel waarvan de regels in 1718 werden gepubliceerd en waaruit ook de Spaanse Brisca en Bézique zijn voortgekomen. Het wordt in heel Italië gespeeld met de regionale spellen van 40 kaarten, en als briškula aan de kusten van Slovenië en Kroatië.
In het spel met koppels mogen maten elkaar met gezichtsuitdrukkingen hun goede kaarten laten weten, volgens een traditionele code voor de aas, de drie of de koning; op sommige plekken, zoals rond Rome, mag je in plaats daarvan een beetje praten.