Suit Tales
Polski ▾

Tute: zasady i jak grać

Gra w lewy hiszpańską talią 40 kart, dla 2 lub 3 graczy albo dla 4 w dwóch parach. Celem jest zdobycie więcej punktów niż przeciwnicy kartami z lew i meldunkami: posiadaniem w ręce króla i rycerza w tym samym kolorze.

Gra się w
🇪🇸 Hiszpania
Gracze
2–4 graczy
Talia
Talia hiszpańska · Kart: 40
Rodzaj
Lewy
Zagraj w Tute za darmoW przeglądarce, z komputerem albo ze znajomymi.

Karty: starszeństwo i punkty

KartaPunkty
As11
Trójka10
Król4
Rycerz3
Walet2
7, 6, 5, 4, 20

To także kolejność starszeństwa, od najwyższej do najniższej: trójka bije króla. Karty dają razem 120 punktów, a kto weźmie ostatnią lewę, dostaje 10 więcej.

Rozdanie

  • Każdy gracz dostaje 10 kart.
  • Przy 4 graczach gra się w parach, naprzeciw partnera. Rozdaje się całą talię i pokazuje ostatnią kartę rozdającego: jej kolor jest atutem. Ta karta zostaje w ręce rozdającego.
  • Przy 2 lub 3 graczach następną kartę się odkrywa i ona wyznacza atut; reszta tworzy talię. Po każdej lewie każdy dobiera kartę, zaczynając od zwycięzcy. Przy 2 graczach odkryta karta jest dobierana jako ostatnia; przy 3 zostaje na stole.

Jak gra się lewę

Pierwszą lewę zaczyna gracz po prawej stronie rozdającego; potem ten, kto wziął ostatnią. Lewę bierze najwyższy atut; bez atutów – najwyższa karta w kolorze wyjścia.

Przy 4 graczach, a przy 2 lub 3 po wyczerpaniu talii, obowiązują te zasady:

  • Dokładanie do koloru: jeśli masz karty w kolorze wyjścia, musisz zagrać jedną z nich.
  • Przebijanie: jeśli możesz, musisz pobić najwyższą kartę w lewie, nawet partnera. Jeśli lewa została już przebita atutem, wystarczy dołożyć do koloru.
  • Atutowanie: jeśli nie masz koloru, musisz zagrać atut, i to wyższy od już zagranych, jeśli możesz.
  • Jeśli nie możesz zrobić żadnej z tych rzeczy, zagraj dowolną kartę.

Dopóki jest talia (2 lub 3 graczy), możesz zagrać dowolną kartę.

Karty, które możesz zagrać, są dobrze widoczne; pozostałe są przyciemnione.

Meldunki

Zaraz po wzięciu lewy, zanim wyjdziesz, możesz zameldować króla i rycerza w tym samym kolorze, które masz w ręce:

  • 40 w atucie.
  • 20 w każdym innym kolorze.

Tylko jeden meldunek na wziętą lewę, a 40 idzie przed każdym 20. Zameldowane karty zostają w ręce i gra się nimi normalnie.

Tute: jeśli po wzięciu lewy masz wszystkie cztery króle albo wszystkich czterech rycerzy, możesz zgłosić tute i od razu wygrać rozdanie.

Wymiana karty atutowej

Przy 2 lub 3 graczach, dopóki jest talia, możesz w swoim ruchu wymienić odkrytą kartę atutową:

  • na atutową siódemkę, jeśli to as, trójka lub figura;
  • na atutową dwójkę, jeśli to 4, 5, 6 lub 7.

Koniec rozdania i gry

  • Każda strona sumuje punkty za karty, 10 za ostatnią lewę i swoje meldunki. Wyższa suma wygrywa rozdanie; przy remisie wygrywa ten, kto wziął ostatnią lewę.
  • Grę wygrywa ten, kto pierwszy wygra 2 rozdania.

Warianty

Możesz je zmienić na karcie gry, w „Zasadach rozgrywki”:

  • Rozdania do wygranej: 1, 2 (domyślnie) lub 3.
  • Wymiana atutu: można ją wyłączyć.
  • Tute: można je wyłączyć; wtedy cztery króle lub czterech rycerzy nie wygrywają rozdania.

Wskazówki

  • Trzymaj króla z rycerzem razem, dopóki nie będziesz mógł ich zameldować: są warci tyle co as i trójka.
  • Gdy talia się skończy, wychodź kartami, których nikt nie przebije: wszyscy inni muszą dokładać do koloru.
  • Atuty biorą lewy, a z nimi prawo do meldunku; nie marnuj ich na lewy bez punktów.

Historia

Tute należy do rodziny gier w lewy z „małżeństwami”, które rozpowszechniły się w Europie w XVIII wieku: we wszystkich dostaje się premię za króla i damę w tym samym kolorze, którymi w talii hiszpańskiej są król i rycerz. Jej najbardziej znanymi krewnymi są francuski bezik i niemiecki Sechsundsechzig. Nazwę często łączy się z włoskim tutti, „wszyscy”, od zagrania polegającego na posiadaniu wszystkich czterech króli lub rycerzy, choć brak na to pewnych dowodów.

To jedna z najpopularniejszych gier karcianych w Hiszpanii i kilku krajach Ameryki Łacińskiej, z wieloma wariantami: w parach, cabrero w Argentynie i Urugwaju albo z licytacją. Zostawiła ślad w języku hiszpańskim: cantar las cuarenta („zameldować czterdzieści”) komuś to powiedzieć mu do słuchu – od najcenniejszego meldunku w grze.