Karty: starszeństwo i punkty
| Karta | Punkty |
|---|---|
| As | 11 |
| Trójka | 10 |
| Król | 4 |
| Walet | 3 |
| Rycerz | 2 |
| 7, 6, 5, 4, 2 | 0 |
To także kolejność starszeństwa: trójka bije króla, a walet bije rycerza. Karty dają razem 120 punktów, a kto weźmie ostatnią lewę, dostaje 10 więcej.
Rozdanie
- Każdy gracz dostaje 6 kart.
- Następną kartę odkrywa się pod talią: jej kolor jest atutem. Zostanie dobrana jako ostatnia.
- Po każdej lewie każdy dobiera kartę z talii, zaczynając od zwycięzcy.
Jak gra się lewę
Pierwszą lewę zaczyna gracz po prawej stronie rozdającego; potem ten, kto wziął ostatnią. Lewę bierze najwyższy atut; bez atutów – najwyższa karta w kolorze wyjścia.
Dopóki jest talia, możesz zagrać dowolną kartę.
Gdy talia się skończy:
- Dokładanie do koloru: jeśli masz karty w kolorze wyjścia, musisz zagrać jedną z nich.
- Przebijanie: jeśli możesz, musisz pobić najwyższą kartę w lewie. Jeśli lewa została już przebita atutem, wystarczy dołożyć do koloru.
- Atutowanie: jeśli nie masz koloru, musisz zagrać atut, i to wyższy od już zagranych, jeśli możesz.
- Jeśli lewę bierze twój partner, wystarczy dołożyć do koloru: nie musisz go przebijać ani atutować.
- Jeśli nie możesz zrobić żadnej z tych rzeczy, zagraj dowolną kartę.
Karty, które możesz zagrać, są dobrze widoczne; pozostałe są przyciemnione.
Meldunki
Po wzięciu lewy, zanim wyjdziesz, możesz zameldować każdą parę króla i waleta w tym samym kolorze, którą masz w ręce:
- 40 w atucie.
- 20 w każdym innym kolorze.
Po jednej lewie możesz zameldować kilka par. Zameldowane karty zostają w ręce.
Wymiana siódemki
Jeśli masz atutową siódemkę, a odkryta karta to as, trójka lub figura, możesz je zamienić w swoim ruchu, o ile twoja strona wzięła już lewę, a w talii oprócz odkrytej karty są jeszcze inne.
Wygrana partia: 101 i drugie rozdanie
- Na koniec rozdania każda strona sumuje punkty za karty, 10 za ostatnią lewę i swoje meldunki. Kto osiągnie 101, wygrywa partię.
- Jeśli nikt tego nie osiągnie, gra się drugie rozdanie, a punkty dodaje się do poprzednich. Gdy tylko któraś strona osiągnie 101 (biorąc lewę albo meldując), wygrywa partię, nawet jeśli zostały karty.
- Jeśli obie strony osiągną 101 już w pierwszym rozdaniu, wygrywa ta, która ma co najmniej 30 punktów bez meldunków; jeśli obie mają – ta, która wzięła ostatnią lewę.
- Mecz wygrywa ten, kto pierwszy wygra 2 partie.
Warianty
Możesz je zmienić na karcie gry, w „Zasadach rozgrywki”:
- Partie do wygranej: 1, 2 (domyślnie) lub 3. Trzy partie to coto.
- Wymiana siódemki: można ją wyłączyć.
Wskazówki
- Trzymaj króla z waletem razem, dopóki nie będziesz mógł ich zameldować.
- Dopóki jest talia, nie marnuj atutów na lewy bez punktów: później są warte o wiele więcej.
- Weź ostatnią lewę: daje 10 punktów.
- Jeśli lewę bierze twój partner, dorzuć mu punktów.
Historia
Guiñote to najbardziej charakterystyczna gra karciana Aragonii; gra się w nią także w Nawarze i w sąsiednich rejonach Kastylii, La Rioja, Walencji i Katalonii, a w Alcoy nazywa się juego de cotos. Jest bliską krewną Tute, z meldunkami i końcową fazą, w której trzeba dokładać do koloru, ale tutaj walet stoi wyżej niż rycerz i to walet tworzy parę z królem.
Często mówi się, że pochodzi ze średniowiecza i ekspansji Korony Aragonii, ale żaden dokument tego nie potwierdza. Nazwę zwykle tłumaczy się mrugnięciami (guiños), którymi partnerzy przekazują sobie informacje. W Aragonii to niemal regionalny sport: wiele wiejskich festynów organizuje turniej guiñote.