Suit Tales
Polski ▾

Canfield: zasady i jak grać

Trudny klasyczny pasjans talią francuską. Celem jest przeniesienie wszystkich kart na stosy końcowe, a kluczem jest opróżnienie rezerwy.

Gra się w
🇬🇧 🇺🇸 Wielka Brytania i Stany Zjednoczone
Gracze
1 gracz
Talia
Talia francuska · Kart: 52
Rodzaj
Pasjans
Zagraj w Canfield za darmoW przeglądarce, z komputerem albo ze znajomymi.

Stół

  • Talia i stos odrzuconych w lewym górnym rogu.
  • Rezerwa: 13 kart, z których widać tylko wierzchnią.
  • Cztery stosy końcowe: pierwszy zaczyna się od jednej karty, a jej wartość (baza) jest wartością, od której zaczyna się każdy stos. Pokazuje ją panel.
  • Cztery kolumny po jednej karcie.

Jak grać

  • Stosy końcowe układa się w kolorze od bazy, przechodząc przez róg: jeśli bazą jest 7, to dalej 8, 9… król, as, 2… aż do 6.
  • Kolumny układa się malejąco naprzemiennie kolorami, także przez róg: czarny król idzie na czerwonego asa.
  • Możesz przenieść wierzchnią kartę kolumny albo całą kolumnę, jeśli jest uporządkowana.
  • Gdy kolumna się opróżni, wypełnia ją wierzchnia karta rezerwy. Gdy rezerwa jest pusta, możesz tam położyć wierzchnią kartę z odrzuconych.
  • Dotknij talii, aby odkryć trzy karty na stos odrzuconych; zagrać można tylko wierzchnią. Odrzucone wracają do talii tyle razy, ile chcesz.

Przeciągaj karty, gdzie chcesz, albo dotknij karty, aby przenieść ją w najlepsze miejsce.

Pomoce

  • Podpowiedź, Cofnij i Dokończ, jak w innych pasjansach.

Warianty

Możesz je zmienić na karcie gry, w „Zasadach rozgrywki”:

  • Karty dobierane z talii: 3 (domyślnie) lub 1 (łatwiej).

Wskazówki

  • Graj z rezerwy, kiedy tylko możesz: każda karta, która z niej wychodzi, to jeszcze jedna karta w grze.
  • Nie spiesz się z wypełnianiem pustej kolumny kartą z odrzuconych; czasem warto poczekać na właściwą kartę.

Historia

Canfield po raz pierwszy opisano w Anglii w 1891 roku jako Demon Patience: jego autorka, Mary Whitmore Jones, uważała go za „zdecydowanie najlepszą grę na jedną talię, jaką dotąd wymyślono”. „Demon” wziął się z tego, jak często jedna źle położona karta sprawia, że się przegrywa.

W Stanach Zjednoczonych przyjął nazwisko Richarda A. Canfielda, właściciela kasyna w Saratoga Springs w stanie Nowy Jork. Tam od 1900 roku można było kupić talię za około 50 dolarów i dostawało się 5 dolarów za każdą kartę przeniesioną na stosy końcowe. Z czasem nazwy się pomieszały: w Stanach „Canfield” to ta gra, a w Wielkiej Brytanii tej nazwy używano dla Klondike.