Het delen
- Er komen vier kaarten op de hoop op tafel: drie dicht en de bovenste open.
- Iedere speler krijgt 4 kaarten. Als iedereen ze gespeeld heeft, worden er weer 4 gedeeld zolang de stapel strekt.
- Met 4 spelers speel je in koppels, tegenover je maat.
Het spel
Om de beurt speelt iedereen een kaart op de hoop:
- Heeft die dezelfde waarde als de bovenste kaart, dan pak je de hele hoop, ook de dichte kaarten.
- Een boer pakt altijd de hoop.
- Anders blijft je kaart bovenop liggen.
Als de laatste kaarten gespeeld zijn, gaat wat er nog op de hoop ligt naar de speler die het laatst een hoop pakte.
Pişti
Een hoop van maar één kaart pakken met een kaart van dezelfde waarde is een pişti: 10 punten. Een boer op een losse boer is een dubbele pişti: 20 punten. Een boer op een losse kaart die geen boer is, is geen pişti.
De telling
Aan het eind van elke deling (als het hele spel gespeeld is):
| Punten | |
|---|---|
| Elke aas | 1 |
| Elke boer | 1 |
| Klaveren 2 | 2 |
| Ruiten 10 | 3 |
| Meeste kaarten | 3 |
| Elke pişti | 10 (20 met boeren) |
Varianten
Op de pagina van het spel kun je onder „Spelregels” de punten om te winnen kiezen: 51, 101 of 151 (standaard).
Tips
- Bewaar je boeren voor grote hopen.
- Laat geen losse kaart op een lege tafel liggen als de volgende speler dezelfde kan hebben.
- Onthoud welke waarden al geweest zijn: een kaart waarvan de andere drie al gespeeld zijn, kan veilig bovenop blijven liggen.
Geschiedenis
Pişti is een van de populairste kaartspellen van Turkije, waar het ook Pişpirik heet. De naam betekent „gekookt”: dat zeg je als iemand de losse kaart op de hoop pakt met een gelijke kaart, de zet die het meest oplevert. Het hoort bij de familie van hoop-visspellen, zoals het Griekse Xeri, dat bijna hetzelfde speelt maar anders telt.
Traditioneel wordt de score op papier bijgehouden met een streepje voor elke tien punten.