De tafel
- Achttien waaiers: zeventien van drie kaarten en één van één kaart.
- Vier basisstapels bovenaan, die met de azen beginnen.
Zo speel je
- Alleen de bovenste kaart van elke waaier mag bewegen.
- Azen gaan naar de basisstapels, die in kleur van aas tot heer worden opgebouwd.
- Je mag een kaart op de bovenste kaart van een andere waaier leggen als hij van dezelfde kleur en één lager is: de schoppen 6 op de schoppen 7.
- Een lege waaier blijft leeg: hij wordt nooit opnieuw gevuld.
- Zit je vast, tik dan op Opnieuw delen: de waaiers worden opgeraapt, geschud en weer per drie gedeeld. Dat kan twee keer.
Sleep kaarten waarheen je wilt, of tik op een kaart om hem naar de beste plek te sturen.
Hulp
- Tip, Ongedaan maken en Afmaken, zoals bij de andere patiences.
Tips
- Zoek naar begraven azen en lage kaarten: die blokkeren het spel.
- Leg geen kaart op een andere als die een kaart bedekt die je straks nodig hebt.
- Speel vóór het opnieuw delen alles naar boven wat kan.
Geschiedenis
La Belle Lucie („de mooie Lucie”) is een patience van Franse oorsprong. Ze werd voor het eerst in het Engels gepubliceerd in de jaren 1870, in een van de eerste Engelstalige patienceboeken, van Lady Adelaide Cadogan. Het is het bekendste lid van de familie van de „waaiers”, waarin de kaarten in groepjes van drie worden gedeeld en als een waaier worden uitgespreid.
In het Engels heeft ze nog andere namen, zoals Clover Leaf („klaverblad”), naar de vorm van die waaiers, of Midnight Oil, een knipoog naar de nachten die je ermee doorbrengt.